کهی بلند و بر او قلعه ای نهاده بلند از عسجدی مروزی اشعار باقیمانده 37

1 فغان ز دست ستمهای گنبد دوار فغان ز سفلی و علوی و ثابت و سیار

2 چه اعتبار بر این اختران نامعلوم چه اعتماد بر این روزگار ناهموار

1 بفروز و بسوز پیش خویش امشب چندان که توان ز عود و از چندن

2 ز آن آتش کز بلندی بالا مر ابر بلند را کند روزن

1 ز بس خونها که می ریزی به غمزه شمار کشتگان ناید به یادت

2 گر از خون ریختن شرمت نیاید ز رنج غمزه باری شرم بادت