جغد که با باز و با کلنگان پرد از عسجدی مروزی اشعار باقیمانده 15
1. جغد که با باز و با کلنگان پرد
بشکندش پر و مرز گردد لت لت
1. جغد که با باز و با کلنگان پرد
بشکندش پر و مرز گردد لت لت
1. چو کودک سر فرود آرد به حجره بر سر حمدان
چنان گردد که پندارم سمار و غست یا جله
1. باران قطره قطره همی بارم ابروار
هر روز خیره خیره ازین چشم سیل بار
1. قوی قلعه او که خاکش به پاکی
چو قلعی ولیکن از او عاجز آذر
عسجدی مروزی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 5 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای عسجدی مروزی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری میزیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده میشود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری میکرد.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار عسجدی مروزی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.