آن قصر که جمشید در او جام گرفت از خیام رباعی 7

1 بنگر ز جهان چه طَرْف بربستم؟ هیچ، وَز حاصلِ عمر چیست در دستم؟ هیچ،

2 شمعِ طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ، من جامِ جَمَم، ولی چو بشکستم، هیچ.

1 چندان که نگاه می‌کنم هر سویی در باغ روان است ز کوثر جویی

2 صحرا چو بهشت است ز کوثر کم گوی بنشین به بهشت با بهشتی رویی

1 یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به است از تخت قباد و ملکت طوس به است

2 هر ناله که رندی به سحرگاه زند از طاعت زاهدان سالوس به است

1 هر راز که اندر دل دانا باشد باید که نهفته‌تر ز عنقا باشد

2 کاندر صدف از نهفتگی گردد در آن قطره که راز دل دریا باشد

1 تا کی غم آن خورم که دارم یا نه وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه

2 پرکن قدح باده که معلومم نیست کاین دم که فرو برم برآرم یا نه

1 دنیا دیدی و هرچه دیدی هیچ است، و آن نیز که گفتی و شنیدی هیچ است،

2 سرتاسرِ آفاق دویدی هیچ است، و آن نیز که در خانه خزیدی هیچ است.