شمع آمد و گفت: جان فشان آمدهام از عطار نیشابوری مختارنامه 3

1 روی تو شمع آفتاب بس است موی تو عطر مشک ناب بس است

2 چند پیکار آفتاب کشم قبلهٔ رویت آفتاب بس است

1 میپنداری که حق هویدا گردد یا پنهانیست کاشکارا گردد

2 چون پیدا اوست و غیر او پیدا نیست چون غیری نیست بر که پیدا گردد

1 مگر معشوق طوسی گرمگاهی چو بی‌خویشی برون می‌شد براهی

2 یکی سگ پیش او آمد دران راه ز بی‌خویشی بزد سنگیش ناگاه

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند