آفتابی تافته بر آینه از نعمت‌الله ولی غزل 1395

1 آفتابی تافته بر آینه می نماید روی او هر آینه

2 روشنست آئینهٔ گیتی نما حسن او پیدا شده در آینه

3 عشق در دورست از آن دوران او دائماً باشد مدور آینه

4 آینه چون می نماید حسن او مظهر ما او و مظهر آینه

5 دلبر سید بود آئینه ای خود که دیده عین دلبر آینه