گر به هستی آئی اینجا نیستی از نعمتالله ولی مثنوی 17
1. گر به هستی آئی اینجا نیستی
کوش تا در راه هستی نیستی
1. گر به هستی آئی اینجا نیستی
کوش تا در راه هستی نیستی
1. در جام جهان نما جهان بین
در آینه عین ما روان بین
1. نقد گنج عشق او در کنج دل ما یافتیم
این سعادت بین که آن گمگشته را وایافتیم
1. به عشق چشم بیمارت دلم بیمار میبینم
ولی از نوش سیراب لبت تیمار میبینم
شاه نعمتالله ولی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 8 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای شاه نعمتالله ولی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: سید نورالدین نعمتالله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمتاللهی است.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار شاه نعمتالله ولی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.