ناگاه برآرند ز کنج تو خروشی از رودکی ابیات پراکنده 146

1 این جهان پاک خواب کردار است آن شناسد که دلش بیدار است

2 نیکی او به جایگاه بد است شادی او به جای تیمار است

1 پشت کوژ و سر تویل و روی بر کردار نیل ساق چون سوهان و دندان بر مثال استره

2 بر کنار جوی بینم رستهٔ بادام و سرو راست پندارم قطار اشتران آبره

1 دل خسته و بستهٔ مسلسل موییست خون گشته و کشتهٔ بت هندوییست

2 سودی ندهد نصیحتت، ای واعظ ای خانه خراب طرفه یک پهلوییست

1 هرکه نامخت ازگذشت روزگار نیز ناموزد ز هیچ آموزگار