این جهان پاک خواب کردار است از رودکی قصیده-قطعه 17

1 این جهان پاک خواب کردار است آن شناسد که دلش بیدار است

2 نیکی او به جایگاه بد است شادی او به جای تیمار است

3 چه نشینی بدین جهان هموار؟ که همه کار او نه هموار است

4 کنش او نه خوب و چهرش خوب زشت کردار و خوب دیدار است