گم باد سریکه سروران را پا نیست از مولانا رباعی 395

1 گفتم که بیا بچشم من درنگریست من نیز به حال گفتمش کاین دغلیست

2 گفتا که چه میرمی و اینت با کیست تو مردهٔ اینی همه ناموس تو چیست

1 دلارام نهان گشته ز غوغا همه رفتند و خلوت شد برون آ

2 برآور بنده را از غرقه خون فرح ده روی زردم را ز صفرا

1 نو به نو هر روز باری می کشم وین بلا از بهر کاری می کشم

2 زحمت سرما و برف ماه دی بر امید نوبهاری می کشم

1 در هر فلکی مردمکی می‌بینم هر مردمکش را فلکی می‌بینم

2 ای احول اگر یکی دو می‌بینی تو بر عکس تو من دو را یکی می‌بینم

1 بوقلمون چند از انکار تو در کف ما چند خلد خار تو

2 یار تو از سر فلک واقف است پس چه بود پیش وی اسرار تو

1 دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

2 در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد