آن مطرب ما خوشست و چنگش از مولانا غزل 1240

1 تا با تو قرین شده‌ست جانم هر جا که روم به گلستانم

2 تا صورت تو قرین دل شد بر خاک نیم بر آسمانم

1 ای جان گذرکرده از این گنبد ناری در سلطنت فقر و فنا کار تو داری

2 ای رخت کشیده به نهان خانه بینش وی کشته وجود همه و خویش به زاری

1 بازشکستند خلق سلسله یا مسلمین باز درافکند عشق غلغله یا مسلمین

2 دشمن جان‌های ماست دوستی دوستان مادر فتنه شده‌ست حامله یا مسلمین

1 بوقلمون چند از انکار تو در کف ما چند خلد خار تو

2 یار تو از سر فلک واقف است پس چه بود پیش وی اسرار تو

1 هله هش دار که در شهر دو سه طرارند که به تدبیر کلاه از سر مه بردارند

2 دو سه رندند که هشیاردل و سرمستند که فلک را به یکی عربده در چرخ آرند

1 در هر فلکی مردمکی می‌بینم هر مردمکش را فلکی می‌بینم

2 ای احول اگر یکی دو می‌بینی تو بر عکس تو من دو را یکی می‌بینم