در بیان اینکه چون مطلوب را رغبت شامل و طالب را استعداد کامل آمد، توسن مقصود رام است و بادهی مراد در جام، از آنجاست که محرم خلوتخانهی راز و محقق شیراز خواجه حافظ قدس سره میفرماید: ,
2 سایهٔ معشوق گر افتاد بر عاشق چه شد ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود
و در اینجا مقصود حسینی استعدادست که در طریق جانبازی طاق و در قانون خانه پردازی ز بده و اکمل عشاقست. ,
4 باز ساقی گفت تا چند انتظار ای حریف لاابالی سر برآر
5 ای قدح پیما درآ، هوئی بزن گوی چوگانت سرم،گوئی بزن
6 چون بموقع ساقیش درخواست کرد پیرمیخواران ز جا، قدراست کرد
7 زینت افزای بساط نشأتین سرور و سر خیل مخموران حسین
8 گفت آنکس را که میجویی منم باده خواری را که میگویی منم
9 شرطهایش را یکایک گوش کرد ساغر می را تمامی نوش کرد
10 بازگفت از این شراب خوشگوار دیگرت گر هست یک ساغر بیار