1 رغم آن دل که نگه دارندش زیر آن زلف سیه دارندش
2 مشک بیزلف تو نتواند بود گر به شمشیر نگه دارندش
3 بر رخ خوب تو ماند چیزی مه اگر زیر کله دارندش
4 در زمان سر بنهد بر پایت پایت ار بر سر مه دارندش
5 چشم خسرو به گه آمدنت منتظر بر سر ره دارندش
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 آن طره به روی مه بنهاد سر خود را از خط غبار آن رخ پوشیده خور خود را
2 چون دید گل رویش در صحن چمن، زان گل ایثار قدومش کرد از شرم زر خود را
1 ای از مژه تو رخنه در جانها وی درد تو کیمیای درمانها
2 بادی که ز کوی تو همیآید میجنبد و میبرد ز ما جانها
1 بیچاره کسی کو به غم خوش پسران زیست کز دیده و دل در پی ایشان نگران زیست
2 گر یافت کسی از لب بی خط اثر ذوق تا زیست در اندیشه ساده شکران زیست
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به