گررشک برد فرشته برپاکی ما از اثیر اخسیکتی رباعی 1

1 ای عقل خنجر تو و ناوردگاه جان بیرون جهان سمند کمال از پل جهان

2 عنّین رکی است دهر، مده تاب در کمند تر دامنی است چرخ، منه تیر در کمان

1 هرکه بر منهاج عزمی رای مقصد می‌کند عزم درگاه علاءالدین محمد می‌کند

2 آنکه در هیجا به مار مقرعه با خصم ملک کار رمح خطی و تیغ ممهد می‌کند

1 دوش چو برد آفتاب دست به تیغ یمان کرد سحر ترکتاز بر سپه زنگیان

2 چرخ ربیعی لباس خواست که در سر کشد بافته بود آفتاب چادر زرد خزان