هر شب ز دل و چشم خود ای شمع چگل از اثیر اخسیکتی رباعی 39

1 زهی تو روح بخوبی و دیگران همه قالب بساط حسن تو بوسد چو بر گشاد بقا، لب

2 رد ای نور سیه کرد ماه سبز عمامه چو پیش عارض خورشید درکشی تتق شب

1 ماهی ز آستین معالی در او فتاد سر وی ز بوستان معانی بر او فتاد

2 شهباز شیر گیر اجل پی بریده شد یکران تیز کام هنر در سر او فتاد

1 گر، خاتم مردمی نگین دارد حقا، که ز دست نجم دین دارد

2 رستم جگری که بر در همت رخش فلکی بزیر زین دارد