مست است دو چشم از دو چشم مستت از مولانا رباعی 412

1 نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی مکانت کی یابد که تو بی‌مکانی

2 چه صورت کنیمت که صورت نبندی که کفست صورت به بحر معانی

1 لعل لبش داد کنون مر مرا آنچ تو را لعل کند مر مرا

2 گلبن خندان به دل و جان بگفت برگ منت هست به گلشن برآ

1 در هر فلکی مردمکی می‌بینم هر مردمکش را فلکی می‌بینم

2 ای احول اگر یکی دو می‌بینی تو بر عکس تو من دو را یکی می‌بینم

1 دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

2 در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

1 بوقلمون چند از انکار تو در کف ما چند خلد خار تو

2 یار تو از سر فلک واقف است پس چه بود پیش وی اسرار تو