آن سنبل پست پر ز تابش نگرید از عبدالرزاق اصفهانی رباعی 31

1 روی یارم ز آفتاب اکنون نکوتر می‌شود تا به گرد ماه از مشک چنبر می‌شود

2 مرکز شمشاد او از لعل و یاقوت آمدست پر او ز دیبای او از مشک و عنبر می‌شود

1 ایکه انعام تو سرمایه هر محرومست ویکه انصاف تو یاری ده هر مظلومست

2 رکن دین خواجه آفاق که صدبار فلک گفت دربان تو تا حشر مرا مخدومست