1 مکن تکیه بر مسند عمر فانی که سر رشته عمر بر بیوفایی است
2 نگه کن بسلطان خلیل سرافراز که چون غرقه در خون ز تیغ جدایی است
3 بفرمان شاهی فدا کرد جان را که فرمان شاهی چو حکم خدایی است
4 فدایی صفت رفت و هست این گواهش که تاریخ سلطان خلیل فدایی است
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 از که نالم که فغان از دل ریش است مرا هر بلایی که بود از دل خویش است مرا
2 شربت وصل تو بی زخم فراقی نبود لذت نوش پس از تلخی نیش است مرا
1 پیش از آن کین گرد هستی سر زند از خاک ما با رخ خوبت نظر میباخت چشم پاک ما
2 دیگران از داغت ای گل همچو سرو آزادهاند برق رخسارت نسوزد جز خس و خاشاک ما
1 ز عاشقان همه قصد جراحت است او را ازین جراحت ما تاچه حاجت است او را
2 بخنده نمیکن خون کند دل ریشم شکر لبی که کمال ملاحت است او را
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به