چون دایره ی لب تو، در هم پیوست از اثیر اخسیکتی رباعی 13

1 زهی جناب تو والا مکان نعمت والا ز روی همت عالی فلک نشیب و تو بالا

2 ملوک را همه روزه بدرگه تو تنزه فتوح را همه ساله به حضرت تو توّلا

1 خسر و خسرو نشان شاهی که جز بر لفظ او نیک بختی کم فرستد تحفه و زادی مرا

2 آن جهان بختی که الا ز آستین فرخش روی ننمودست در عالم کف رادی مرا

1 زهی سر بر خط فرمان تو افلاک و ارکان را چوچابک دست معماری است لطفت عالم جان را

2 ز ابر طبع لولوء بخش و باد لطف تو بوده بروز مفلسی بنشانده ی دریا و عمان را