وه که امروز بحال دگرم از اثیر اخسیکتی غزل 132

1 چون بر آهیخت سرور اجرام از سر چرمه غروب لکام

2 گشت بر عرصه اقامت سست سپه روز را طناب خیام

1 گر، خاتم مردمی نگین دارد حقا، که ز دست نجم دین دارد

2 رستم جگری که بر در همت رخش فلکی بزیر زین دارد

1 تا نفس عیسوی زاد نسیم از دهان مرده ی یکساله شاخ یافت دگر ره روان

2 قطره چو پیگان گری است، بر زره آبگیر غنچه چو زوبین زده است بر سپر گلستان