عار بادا جهانیان را عار از مولانا غزل 1163

1 ای قاعده مستان در همدگر افتادن استیزه گری کردن در شور و شر افتادن

2 عاشق بتر از مست است عاشق هم از آن دست است گویم که چه باشد عشق در کان زر افتادن

1 آن شنیدستی که در عهد عمر بود چنگی مطربی با کر و فر

2 بلبل از آواز او بی‌خود شدی یک طرب ز آواز خوبش صد شدی

1 ای خواجه تو عاقلانه می‌باش چون بی‌خبری ز شور اوباش

2 آن چهره که رشک فخر فقرست با ناخن زشت خویش مخراش

1 دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

2 در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

1 در هر فلکی مردمکی می‌بینم هر مردمکش را فلکی می‌بینم

2 ای احول اگر یکی دو می‌بینی تو بر عکس تو من دو را یکی می‌بینم

1 بوقلمون چند از انکار تو در کف ما چند خلد خار تو

2 یار تو از سر فلک واقف است پس چه بود پیش وی اسرار تو