یک بوسه زلعل خویش کم گیر و ببخش از عبدالرزاق اصفهانی رباعی 73

1 ای بحق پادشاه روی زمین وی بتو تازه گشته دولت و دین

2 ای ز آواز کوس نصرت تو مانده در گوش روزگار طنین

1 منم که جز بمدیح تو هیچ دم نزنم بجز بقوت تو گوی مدح و دم نزنم

2 سرای ضرب سخن زان مسلمست مرا که جز بنام شهنشاه دین درم نزنم

1 زهی بعدل تو اقلیم شرع آبادان زرشح کلک تو اجزای روزگار جوان

2 وقار حلم تو همچون زمین فشرده رکاب نفاذ حکم تو همچون زمان گشاده عنان