دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تو از مولانا غزل 2167
1. دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تو
مرا سیران کجا باشد مرا تحویل و رفتن تو
نمی‌گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو از مولانا غزل 2168
1. نمی‌گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو
درون باغ عشق ما درخت پایداری تو
ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی تو از مولانا غزل 2169
1. ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی تو
بمال این چشم‌ها را گر به پندار یقینی تو
هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو از مولانا غزل 2170
1. هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو
در آینه درتابی چون یافت صقال تو
گشته‌ست طپان جانم ای جان و جهان برگو از مولانا غزل 2171
1. گشته‌ست طپان جانم ای جان و جهان برگو
هین سلسله درجنبان ای ساقی جان برگو
هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او از مولانا غزل 2172
1. هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او
دل گفت که کی آمد جان گفت مه مه رو
چنگ خردم بگسل تاری من و تاری تو از مولانا غزل 2173
1. چنگ خردم بگسل تاری من و تاری تو
هین نوبت دل می‌زن باری من و باری تو
ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو از مولانا غزل 2174
1. ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو
از جغد چه اندیشی چون جان همایی تو
در خشکی ما بنگر وآن پرده تر برگو از مولانا غزل 2175
1. در خشکی ما بنگر وآن پرده تر برگو
چشم تر ما را بین ای نور بصر برگو
آن دلبر عیار جگرخواره ما کو از مولانا غزل 2176
1. آن دلبر عیار جگرخواره ما کو
آن خسرو شیرین شکرپاره ما کو
خزان عاشقان را نوبهار او از مولانا غزل 2177
1. خزان عاشقان را نوبهار او
روان ره روان را افتخار او