سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو از مولانا غزل 2156
1. سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو
وز می نو که داده‌ای جان نبرم به جان تو
سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو از مولانا غزل 2157
1. سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو
جان پر و بال می‌زند در طرب هوای تو
من که ستیزه روترم در طلب لقای تو از مولانا غزل 2158
1. من که ستیزه روترم در طلب لقای تو
بدهم جان بی‌وفا از جهت وفای تو
باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو از مولانا غزل 2159
1. باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو
عرضه مکن دو دست تی پر کن زود آن سبو
ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبوده‌ست او از مولانا غزل 2160
1. ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبوده‌ست او
همه جوشان و پرآتش کمین اندر بهانه جو
اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او از مولانا غزل 2161
1. اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او
وگر نه تشنه اویم چه می‌جویم به جوی او
دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو از مولانا غزل 2162
1. دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو
که هر بندی که بربندی بدرانم به جان تو
چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو از مولانا غزل 2163
1. چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو
بهشتم جان شیرین را که می‌سوزد برای تو
اگر بگذشت روز ای جان به شب مهمان مستان شو از مولانا غزل 2164
1. اگر بگذشت روز ای جان به شب مهمان مستان شو
بر خویشان و بی‌خویشان شبی تا روز مهمان شو
فقیر است او فقیر است او فقیر ابن الفقیر است او از مولانا غزل 2165
1. فقیر است او فقیر است او فقیر ابن الفقیر است او
خبیر است او خبیر است او خبیر ابن الخبیر است او
دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو از مولانا غزل 2166
1. دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو
که هر بندی که بربندی بدرانم به جان تو