از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن از مولانا غزل 2038
1. از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن
ای سرفراز مردی مردانه بر سرش زن
رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن از مولانا غزل 2039
1. رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن
ترک من خراب شب گرد مبتلا کن
روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن از مولانا غزل 2040
1. روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن
تو اصل آفتابی چون آمدی سحر کن
پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن از مولانا غزل 2041
1. پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن
می‌سوخت و پر همی‌زد بر جا که همچنین کن
ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن از مولانا غزل 2042
1. ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن
ای زلف شب مثالش در نیم شب سحر کن
دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن از مولانا غزل 2043
1. دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن
گر دی نکرد سرما سرمای هر دو بر من
جانا بیار باده و بختم بلند کن از مولانا غزل 2044
1. جانا بیار باده و بختم بلند کن
زان حلقه‌های زلف دلم را کمند کن
تو آب روشنی تو در این آب گل مکن از مولانا غزل 2045
1. تو آب روشنی تو در این آب گل مکن
دل را مپوش پرده دل را تو دل مکن
مستی و عاشقی و جوانی و جنس این از مولانا غزل 2046
1. مستی و عاشقی و جوانی و جنس این
آمد بهار خرم و گشتند همنشین
می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن از مولانا غزل 2047
1. می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن
برکنده‌ای به خشم دل از یار مهربان