ای امتان باطل بر نان زنید بر نان از مولانا غزل 2027
1. ای امتان باطل بر نان زنید بر نان
وی امتان مقبل بر جان زنید بر جان
گر چه بسی نشستم در نار تا به گردن از مولانا غزل 2028
1. گر چه بسی نشستم در نار تا به گردن
اکنون در آب وصلم با یار تا به گردن
ای مرغ آسمانی آمد گه پریدن از مولانا غزل 2029
1. ای مرغ آسمانی آمد گه پریدن
وی آهوی معانی آمد گه چریدن
گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کن از مولانا غزل 2030
1. گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کن
گفتی خوشی تو بی‌ما زین طعنه‌ها گذر کن
ای محو راه گشته از محو هم سفر کن از مولانا غزل 2031
1. ای محو راه گشته از محو هم سفر کن
چشمی ز دل برآور در عین دل نظر کن
من از کی باک دارم خاصه که یار با من از مولانا غزل 2032
1. من از کی باک دارم خاصه که یار با من
از سوزنی چه ترسم و آن ذوالفقار با من
جانا نخست ما را مرد مدام گردان از مولانا غزل 2033
1. جانا نخست ما را مرد مدام گردان
وآنگه مدام درده ما را مدام گردان
ای دل ز شاه حوران یا قبله صبوران از مولانا غزل 2034
1. ای دل ز شاه حوران یا قبله صبوران
کن شکر با شکوران تو فتنه را مشوران
آن خوب را طلب کن اندر میان حوران از مولانا غزل 2035
1. آن خوب را طلب کن اندر میان حوران
مشنو کسی که گوید آن فتنه را مشوران
امروز سرکشان را عشقت جلوه کردن از مولانا غزل 2036
1. امروز سرکشان را عشقت جلوه کردن
آورد بار دیگر یک یک ببسته گردن
چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن از مولانا غزل 2037
1. چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن
با تو ز جان شیرین شیرینتر است مردن