برسیدم ز پس چند قدم بر درهای از میرزاده عشقی نمایشنامه 7
1. برسیدم ز پس چند قدم بر درهای
وندر آن دره عیان، بقعه چون مقبرهای
1. برسیدم ز پس چند قدم بر درهای
وندر آن دره عیان، بقعه چون مقبرهای
1. به مانند چنین روزی، به پیشینعهد در ایران
به نام پاک شَت زرتشت، سبزه در چمنزاران
1. هر گناهی، که آدمی عمدا به عالم میکند
احتیاج است: آن که اسبابش فراهم میکند
1. ای که هر خواسته دل، ز فلک میخواهی
آنقدر راضیای از خود که کتک میخواهی
میرزاده عشقی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 14 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای میرزاده عشقی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: سیدمحمدرضا کردستانی معروف به میرزاده عشقی (زادهٔ ۲۰ آذر ۱۲۷۳ در همدان – ترور در ۱۲ تیر ۱۳۰۳ در تهران) شاعر، روزنامهنگار، نویسنده و نمایشنامهنویس ایرانی دوره مشروطیّت و مدیر نشریهٔ قرن بیستم بود. وی با وجود طول عمر کوتاهش از جمله مهمترین شاعران عصر مشروطه بهشمار میرود که از عنصر هویت ملی در جهت ایجاد انگیزه و آگاهی در توده مردم بهره گرفت. او را خالق اولین اپرای ایرانی میدانند.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار میرزاده عشقی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.