کسیکه او کند از کان که به میتین سیم از عسجدی مروزی اشعار باقیمانده 62
1. کسیکه او کند از کان که به میتین سیم
مکن بر او بر بخشایش و مباش رحیم
1. کسیکه او کند از کان که به میتین سیم
مکن بر او بر بخشایش و مباش رحیم
1. در دور تو عقل کل کنشتی گردد
حسن ابدی شهره بزشتی گردد
1. چو مشک بویا لیکنش نافه بوده ز غژب
چو شیر صافی، پستانش بوده از پاشنگ
1. چو آمد گه زادن زن فراز
بکشکینه گرمش آمد نیاز
عسجدی مروزی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 5 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای عسجدی مروزی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری میزیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده میشود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری میکرد.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار عسجدی مروزی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.