1 ظاهر و باطن ار کنی طاهر پاک باشی به باطن و ظاهر
2 قرة العین همدم ما شو سعی کن همچو جد و آبا شو
3 این دوئی خیال را بگذار ای یگانه بیا و یکتا شو
4 صورت و معنی همه دریاب می و جامند همچو آب و حباب
1 شیخ ما کامل و مکمل بود قطب وقت و امام کامل بود
2 گاه ارشاد چون سخن گفتی در توحید را نکو سُفتی
3 یافعی بود نام عبدالله رهرو رهروان آن درگاه
4 صالح بربری روحانی شیخ شیخ من است تا دانی
1 یک بوسه سلیمان به لب آصف زد در وقت وفات
2 حورا به نظارهٔ نگارم صف زد یعنی حسنات
3 چون بحر محیط بر کف ما کف زد از عین صفات
4 رضوان به تعجب کف خود بر کف زد زان آب حیات
1 آن کیست که سر مست به بازار بر آمد آن جان جهان است
2 صد بار فرو رفت و دگر بار بر آمد تا هست چنان است
3 خورشید در آئینهٔ مه کرد نگاهی آن نور پدید است
4 در دور قمر آن مه انوار برآمد بنگر که عیان است
1 تا از سر زلف تو یکی تار برآمد صد فتنه عیان شد
2 صد شور ز اسلام و ز کفار برآمد غوغا به جهان شد
3 بر خاک زمین چون که یکی جرعه فشاندند از بادهٔ بی چون
4 از خاک زمین آن بت عیار برآمد سر خیل بتان شد