ای رفته ز خانه مدتی سوی سفر از نیشابوری رباعی 102

1 آن‌روی نه روی‌است گل سرخ به‌بارست وان زلف نه زلف است شب غالیه بارست

2 آن جعد نه جعدست همه حلقه و بندست وان چشم نه چشم است همه خواب و خمار است

1 ای خسروی که مشرق و مغرب بهم توراست وی داوری که هم عرب و هم عجم تو را است

2 در شرق و غرب خلق خدا جمله شاکرند فضل خدای و رحمت او لاجرم تو راست

1 دولت موافقان تو را جاه و مال داد گردون مخالفان تورا گوشمال داد

2 اختر شناس طالع مسعود تو بدید ما را نشان فرخی ماه و سال داد