مرا نگارا با روی تو چه جای غم است از نیشابوری غزل 7
1. مرا نگارا با روی تو چه جای غم است
که چون تو یار ز خوبان روزگار کم است
1. مرا نگارا با روی تو چه جای غم است
که چون تو یار ز خوبان روزگار کم است
1. از فضل و کفایت ز همه لشکر سلطان
یک خواجه که دیدست چو بوجعفر غیلان
1. باد نوروزی همه کلّه زند در بوستان
ابر نیسانی همی بر گل شود لؤلؤفشان
1. ای شاه زمانه بخت پیروز تو راست
اندیشه و رای عالمافروز تو راست
امیر معزی نیشابوری یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 5 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای امیر معزی نیشابوری معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار امیر معزی نیشابوری را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.