عشقا تو در آتشی نهادی ما را از سنایی غزنوی رباعی 3

1 در ده پسرا می مروق را یاران موافق موفق را

2 زان می که چو آه عاشقان از تف انگشت کند بر آب زورق را

1 ما را ز مه عشق تو سالی دگر آمد دور از ره هجر تو وصالی دگر آمد

2 در دیده خیالی که مرا بد ز رخ تو یکباره همه رفت و خیالی دگر آمد

1 تا نقش خیال دوست با ماست ما را همه عمر خود تماشاست

2 آنجا که جمال دلبر آمد والله که میان خانه صحراست