ای زلف و رخ تو مایهٔ پیشهٔ تو از سنایی غزنوی رباعی 345

1 هر آن روزی که باشم در خرابات همی نالم چو موسی در مناجات

2 خوشا روزی که در مستی گذارم مبارک باشدم ایام و ساعات

1 هر که در عاشقی تمام بود پخته خوانش اگر چه خام بود

2 آنکه او شاد گردد از غم عشق خاص دانش اگر چه عام بود

1 ناز را رویی بباید همچو ورد چون نداری گرد بدخویی مگرد

2 یا بگستر فرش زیبایی و حسن یا بساط کبر و ناز اندر نورد