تا چند ز آب و نان سخن خواهی گفت از فیض کاشانی رباعی 7

1 زان دو چشمم مدام مست و خراب میکشم لحظه لحظه جام شراب

2 میشوی از فورغ حسن آتش میشوم از نگاه حسرت آب

1 یارا یارا ترا چه یارا تا دل بربائی اذکیا را

2 این دلبری از تو نیست بالله این فتنه زدیگریست یارا

1 دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما آئینهٔ خدای نما جان پاک ما

2 تاامر و خلق جمله شود دوست دست صنع کشته است تخم مهر گیاهی بخاک ما