ای زورآور که خون ما خورده پریر از بهار رباعی 746

1 بهار آمد و رفت ماه سپند نگارا درافکن بر آذر سپند

2 به نوروز هر هفت شد روی باغ‌ بدین روی هر هفت امشاسفند

1 دل من خواهی ای ترک و ندانی که خطاست از چو من عاشق دلباخته جان باید خواست

2 دل من خواهی و پاداش مرا بوسه دهی هرکه زینسان دل من خواهد بدهم که رواست

1 یاد باد آن عهد کم بندی به پای اندر نبود جز می اندر دست و غیر از عشقم اندر سر نبود

2 خوبتر از من جوانی خوش کلام و خوش‌خرام در میان شاعران شرق‌، سرتاسر نبود