ای فیض بسی موعظه گفتی گفتی از فیض کاشانی رباعی 49

1 گرنکندی بسته ماند اینجا دلت تو بمانی بیدل آنجا در عذاب

2 حسرتی ماند بدل آنرا که داد دل بچیزی گر نشد زان کامیاب

1 آفتاب وصل جانان بر نمی آید مرا وین شب تاریک هجران سرنمی آید مرا

2 دل همیخواهد که جان در پایش افشانم ولی یکنفس آن بیوفا بر سر نمی اید مرا

1 بدل و بجان زد آتش سبحات حسن و زیبت بجهان فکند شوری حرکات دلفریبت

2 دل عالمی زجا شد زتجلی جمالت دو جهان بهم برآمد زکرشمهٔ غریبت