1 آن که بی پرواییش هردم مرا رسوا کند کاش از رسوایی خود اندکی پروا کند
2 از برای آن که سوزد دوست را در پیش غیر شمع هم خود را وهم پروانه را رسوا کند
3 من به او مشغول و او با دیگران گرم سخن چون تهیدستی که با پرمایه سودا کند
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 مرا لبهای آتشناک آن جانانه میسوزد که گر بر لب نهد ساغر لب پیمانه میسوزد
2 دلا این گریه بیحاصل بود چندین چه میریزی ز بیرون آب کاتش در درون خانه میسوزد
1 به چاک سینه شناسند عشقبازان را وگرنه کیست که بی چاک پیرهن باشد
1 بیابیا قدمی نه چو گل به صحن چمن چو غنچه چند توان بود پای در دامن
2 قدم نهاد برون گل اگرچه در راهش زخار ریخته نشتر زمانه ی ریمن
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به