ای آنکه خوش است در فراقت مردن از ادیب فراهانی دیوان اشعار 2

1 زاد فی الطنبور اخری نغمه یعنی ز نو مردم تبریز لحنی ساختند اندر رباب

2 چند تن اهریمن آسا در لباس مردمان کادمی صورت بدند اما بسیرت چون دواب

1 حکایتی ز ملوک سلف شنیدستم که همچو من بشگفتی رود هر آنکه شنود

2 هزار و پانصد و هفتاد و چار میلادی که سال نهصد و هشتاد و دو ز هجرت بود