1 سپید برف برآمد به کوهسار سیاه و چون درونه شد آن سرو بوستان آرای
2 و آن کجا بگوارید ناگوار شدهست و آن کجا نگزایست گشت زود گزای
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 تو ازفرغول باید دور باشی شوی دنبال کار و جان خراشی
1 به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده نمانیدست ساراوی و کرهٔ اوت مانیده
1 گزیده چهار توست، بدو در جهانهان همارا به آخشیج، همارا به کارزار
1 هرکه نامخت ازگذشت روزگار نیز ناموزد ز هیچ آموزگار
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به