چه عصر است این که دین فریادی اوست از لاهوری ارمغان حجاز 249

1 به یزدان روز محشر برهمن گفت فروغ زندگی تاب شرر بود

2 ولیکن گر نرنجی با تو گویم صنم از آدمی پاینده تر بود

1 ای ظهور تو شباب زندگی جلوه ات تعبیر خواب زندگی

2 ای زمین از بارگاهت ارجمند آسمان از بوسهٔ بامت بلند

1 شنیدم که در پارس مرد گزین ادا فهم رمز آشنا نکته بین

2 بسی سختی از جان کنی دید و مرد بر آشفت و جان شکوه لبریز برد

1 مثل آئینه مشو محو جمال دگران از دل و دیده فرو شوی خیال دگران

2 آتش از ناله مرغان حرم گیر و بسوز آشیانی که نهادی به نهال دگران