آب در از تاج و قبا و کمر از دهلوی مثنوی 52

1 گل ز روی تو فرو می ریزد مشک در زلف تو می آویزد

2 از پی دیدن روی چو گلت باد صد نقش همی انگیزد

1 آباد نشد دل که خراب پسران شد حسن پسران آفت صاحب نظران شد

2 بس دانه دلها که ز تن برد به تاراج آن مور که بر گرد لب ساده دلان شد

1 ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟ وی بوی مهربانی، وه از کدام بویی؟

2 گر چه غمت به خونم تعویذ می نویسد تعویذ جانت سازم، ای آیت نکویی