1 گرز آن که دوش از سر غفلت به دقت خواب سویت کشیده ام نه بوجه صواب پای
2 آورده ام حدیث غریبی که اعتراض زین عذر تازه آورد اندر رکاب پای
3 تو قبله جهانی و رسم است این که خلق بر قبله میکشند به هنگام خواب پای
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 مرا لبهای آتشناک آن جانانه میسوزد که گر بر لب نهد ساغر لب پیمانه میسوزد
2 دلا این گریه بیحاصل بود چندین چه میریزی ز بیرون آب کاتش در درون خانه میسوزد
1 به چاک سینه شناسند عشقبازان را وگرنه کیست که بی چاک پیرهن باشد
1 بیابیا قدمی نه چو گل به صحن چمن چو غنچه چند توان بود پای در دامن
2 قدم نهاد برون گل اگرچه در راهش زخار ریخته نشتر زمانه ی ریمن
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به