هیچ شادی نیست اندر این جهان از رودکی مثنوی 12

1 گر شود بحر کف همت تو موج زنان ور شود ابر سر رایت تو توفان بار

2 بر موالیت بپاشد همه در و گوهر بر اعادیت ببارد همه شخکاسه و خار

1 جهان به کام خداوند باد و دیر زیاد برو به هیچ حوادث زمانه دست مداد

2 درست و راست کناد این مثل خدای ورا اگر ببست یکی در، هزار در بگشاد

1 دلا، تا کی همی جویی منی را؟ چه داری دوست هرزه دشمنی را؟

2 چرا جویی وفا از بی وفایی؟ چه کوبی بیهده سرد آهنی را؟

1 هرکه نامخت ازگذشت روزگار نیز ناموزد ز هیچ آموزگار