برجه ز خواب و بنگر نک روز روشن آمد از مولانا غزل 856

1 ای جان لطیف و ای جهانم از خواب گرانت برجهانم

2 بی‌شرم و حیا کنم تقاضا دانی که غریم بی‌امانم

1 ای دل تو در این غارت و تاراج چه دیدی تا رخت گشادی و دکان بازکشیدی

2 چون جولهه حرص در این خانه ویران از آب دهان دام مگس گیر تنیدی

1 در لطف اگر بروی شاه همه چمنی در قهر اگر بروی که را ز بن بکنی

2 دانی که بر گل تو بلبل چه ناله کند املی الهوی اسقا یوم النوی بدنی

1 در هر فلکی مردمکی می‌بینم هر مردمکش را فلکی می‌بینم

2 ای احول اگر یکی دو می‌بینی تو بر عکس تو من دو را یکی می‌بینم

1 دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

2 در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

1 هله هش دار که در شهر دو سه طرارند که به تدبیر کلاه از سر مه بردارند

2 دو سه رندند که هشیاردل و سرمستند که فلک را به یکی عربده در چرخ آرند