1 پیشوای علما جامهٔ من نز پی بیشی و پیشی پوشد
2 لیک خواهد که به پوشیدن آن در تنم خلعت بیشی پوشد
3 کان قبا کز حبش آرند رسول بهر تشریف نجاشی پوشد
4 خواجه داند که مرا دل ریش است مرهمی بر سر ریشی پوشد
5 چه عجب آب که گنج هنر است عیب خاک از سر خویشی پوشد
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 کیست که در کوی تو فتنهٔ روی نیست وز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست
2 فتنه به بازار عشق بر سر کار است از آنک راستی کار او جز خم موی تو نیست
1 آن زمان کو زلف را سر میبرد از صبا پیوند عنبر میبرد
2 در غم زنجیر مشکینش فلک هر زمان زنجیر دیگر میبرد
1 مرد مسافر حدیث خانه کو گوید زان غرضش زن بود که بانوی خانه است
2 بود مرا خانهای نخست و دوم خوب نیست سوم خانه خوب اگرچه یگانه است
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به