روزیکه تن شاه جهان از تب تافت از کلیم رباعی 22

1 تا یافتم رسایی دست کشیده را آورده ام بچنگ مراد رمیده را

2 عریان تنی خوشست ولی ذوق دیگرست جیب دریده دامن در خون کشیده را

1 من آن صیدم که آزادی هوس باشد مرا از قفس گویم، نفس تا در قفس باشد مرا

2 از پی راه فنا سامان ندارم، ورنه من خویش را می سوزم اریکمشت خس باشد مرا

1 بغیر خانه زنجیر و دیده تر ما کدام خانه که ویران نگشت بر سر ما

2 بحیرتم که خبر چون بسنگ حادثه رفت که صلح کرد می مدعا بساغر ما