1 طفل است و بدخو جوید بهانه در عشق دارد ما را فسانه
2 مانند قمری سر بر نکردیم بی حلقه دام از آشیانه
3 هرکس به نوعی دارد فغانی ما را خموشی آمد ترانه
4 ما را دو چیزش سرگشته دارد آه از تغافل داد از بهانه
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 باده چون زور آورد هشیار میسازد مرا خواب چون گردد گران بیدار میسازد مرا
2 صبح را گلگونه میبخشد کف خاکسترم سوختن رنگین تر از گلزار میسازد مرا
1 دل و جان سیرگاه یار خواه اینجا و خواه آنجا من و بزمی که از خود می رود یاد نگاه آنجا
2 طلسمی بسته از هر سایه مژگان در اقلیمی که چون دیوانه با زنجیر می گردد نگاه آنجا
1 سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا سایه گل به نظر چشم سیاه است مرا
2 بسکه گشتم به چمن محو خرام تو چو آب سبزه هر لب جو طرف کلاه است مرا
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به