شمع آمد و گفت: تا تنم زنده بود از عطار نیشابوری مختارنامه 6

1 دست می ندهد که بی تو دم زنم بی تو دستی شاد چون برهم زنم

2 کو مرا در درد عشقش همدمی تا دم درد تو با همدم زنم

1 هر دلی کز عشق تو آگاه نیست گو برو کو مرد این درگاه نیست

2 هر که را خوش نیست با اندوه تو جان او از ذوق عشق آگاه نیست

1 آلهی، نامه را آغاز کردم بنامت باب نامه باز کردم

2 زبان را در فصاحت راه دادم دهان را در بلاغت برگشادم

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند