شمع آمد و گفت: از تنِ سرکشِ خویش از عطار نیشابوری مختارنامه 8

1 یکی پیری چو ماهی یک پسر داشت که با روی نکو خُلق و هنر داشت

2 پدر کو را چنان پنداشته بود حساب از وی بسی برداشته بود

1 من با تو هزار کار دارم جانی ز تو بی قرار دارم

2 شب‌های وصال می‌شمردم تا حاصل روزگار دارم

1 امشب ز دمیدن تو ترسم ای صبح وز تیغ کشیدن تو ترسم ای صبح

2 چون در پس پرده یار با ما بنشست از پرده دریدن تو ترسم ای صبح

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند