شکر خدا را که ز فضل خدای از دهلوی دیوان اشعار 13

1 زلف یار مرا به باد دهید باد عنبرفشان زیاد دهید

2 جادوان کز خطش سبق گیرند شحنه ای هم ازان سواد دهید

1 گل من سبزه زاری کرد پیدا زمانه نوبهاری کرد پیدا

2 در این موسم که از تأثیر نوروز جهان نو روزگاری کرد پیدا

1 مگر فتنه عشق بیدار شد که خلوت بنشین سوی خمار شد

2 بگویید با پیر دیر مغان که دین کفر و تسبیح زنار شد