1 بس کن خاقانیا ز مدحت دونان تا ز سگان خلق شیر شرزه نجویی
2 تا به چنین لفظ نام سفله نرانی ز آب خضر کام مار گرزه نشویی
3 هر زه واحسنت هرزه بود که گفتی نذر کن اکنون که بیش هرزه نگویی
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 مرد مسافر حدیث خانه کو گوید زان غرضش زن بود که بانوی خانه است
2 بود مرا خانهای نخست و دوم خوب نیست سوم خانه خوب اگرچه یگانه است
1 کیست که در کوی تو فتنهٔ روی نیست وز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست
2 فتنه به بازار عشق بر سر کار است از آنک راستی کار او جز خم موی تو نیست
1 آن زمان کو زلف را سر میبرد از صبا پیوند عنبر میبرد
2 در غم زنجیر مشکینش فلک هر زمان زنجیر دیگر میبرد
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به